Ανταπόκριση απο τον πόλεμο… day 41

Πολλοί πιστεύουν οτι πάνε μια βόλτα πάνω στην πινέζα… και μετά ξαναγυρνούν ανανεωμένοι.

Αν ήμουν ο Chuck Palahniuk θα είχα γράψει μια πεντάδα βιβλία για αυτό το μικρό χωριό των 5000 κατοίκων. Γενικώς για το πώς όλοι έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς σαν να ήρθαν οι δαίμονες απο το «Hush» του επεισοδίου της Buffy. Εχω αρχίσει να πιστεύω οτι βρίσκομαι και εγώ πάνω σε ένα hellmouth και άν ημουν ο Παπακαλιάτης γνωστός που απέφυγε το στρατό και έγινε όλος ο ντόρος ώστε να μη πάρουμε και εμείς ένα χαρτί δα, θα αντέγραφα όλη την σειρά με πρωταγωνιστή τον Σίμο τον Gay Βαμπιροφονιά που ήταν γυμναστής και ανακάλυψε οτι στο Σουφλί γνωστό μέρος υπάρχουν βρυκόλακες άτομα που απομυζούν το αίμα σου και θα γινόμουν ο νέος Joss Whedon. (Φυσικά τώρα θα το έριχνα στα uber mind σκεπτόμενα έργα που θα είναι cult μέχρι μια δεκαετία μετά να αρχίσουν να γίνονται πραγματικότητα και να το ρίχνουμε στο hollywood οτι κάνουμε πάλι εφιαλτικά σενάρια).

Κατα τα άλλα, κρύο. Αρχισαν τα πρώτα χιόνια, οι άδειες είναι πιο παγωμένες και απο το «φρέσκο» ψωμί που έρχεται (τουλάχιστον δεν είναι το ψωμί σε σχήμα αρβύλλας που συνηθίζεται στα μεγάλα κέντρα, βλ Τρίπολη/Londinum και Καλαμάτα/Ο μεγάλος λόφος)…. οι υπηρεσίες είναι και αυτές άστα να πάνε. Μόνη ελπίδα είναι να μην βγώ σαν τον Καλογερόπουλο στο αυθεντικό λούφα και παραλλαγή (βέβαια είμαι άοπλος οπότε μάλλον κάτι σε I φορ θα βγώ – παραθέτω εικόνα προς τα κάτω). Αν και έχουμε ακόμα αφρό ξυρίσματος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s