Ghosts of the past

Ξημερώνοντας ο κόσμος το 2009 αρχίζει λίγο πιο χειρότερα απο ότι πέρισυ. Προσπαθούσα να κοιτάξω κάποιο απο τα προηγούμενα μου posts μήπως μου έρθει κάτι για να γράψω (μιάς που οι υποχρεώσεις με έχουν απομακρύνει απο το γράψιμο) και είδα πράγματα που νόμιζα οτι είχαν γίνει το καλοκαίρι…

Αναρωτίεμαι, τοσο γρήγορα περνάει πλέον ο χρόνος; Ολα αλλάζουν γύρω μας με μια ταχύτητα δευτερολέπτου (για εμάς, για τους υπολογιστές ακόμα και ενα δευτερόλεπτο φαντάζει μια αιωνιότητα). Πότε, απο τον προηγούμενο Νοέμβρη περάσαμε στα Χριστούγεννα δεν το κατάλαβα καθόλου. Έχοντας μια δαμόκλειο σπάθα να περιτρυγυρίζει πάνω απο το κεφάλι μου για τον επερχόμενο Αύγουστο – Νοέμβριο (στρατός) και μία για τα επόμενα 3 χρόνια (πολλά σπαθιά βρε παιδιά), άρχισα να μπαίνω σε ενα τριπάκι (τι άσχημη λέξη, μάλλον ντεμοντέ) για το επόμενο χρονικό διάστημα.

Το πρόβλημα είναι οτι όντως ο άνθρωπος διαρκώς απομακρύνεται απο το φυσικό του ρολόι. Απομακρύνεται απο το πλήρες 8ωρο ύπνου (εκτός αν σε λένε Ωνάση, η έχεις κτήματα σε γνωστή περιοχή σκανδάλων), απομακρύνεται απο το περιβάλλον του, την κοινωνία του, τις σχέσεις του απο τον ίδιο του τον εαυτό. Θα μου πείτε μερικοί, τώρα ξύπνησες και το είδες; Όχι, ομως κάθε άνθρωπος έχει το δικό του βηματισμό, την δικιά του ώρα.

Μέσα σε ολα αυτά, έρχεται ο καιρός των resolutions. Μια ανόητη παράδοση στόχων που δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν ποτέ, σίγουρα θα βιαστούν σαδιστικά και θα γίνουν ανεκπλήρωτοι πόθοι.

  1. Να «ενεργοποιηθώ» περισσότερο. Δεν εννοώ να γίνω «ενεργός» πολίτης αλλα πλέον ο καναπές δεν μου πάει. Κάτι έσπασε μέσα. Ισως είναι και η αναπόληση, ίσως και η οδηγία να χάσω μερικά κιλά πρίν ξαναπάω στρατό.
  2. Να δώ τι θα γίνει με την μικρή στενή φλέβα. Αυτή η φλέβα μας έχει κόψει όλα τα καλά της ζωής, τα αεριούχα και το δεύτερο κουπί καφέ…
  3. Μακάρι να γεφύρωνα κάποιες χαμένες σχέσεις. Απο ότι φαίνονται θα με ταλαιπωρούν ακόμα. Κάτι σαν τα φαντάσματα του John Constantine.
  4. Να μάθω λίγο περισσότερο να εκτιμώ την μουσική (δεν έχω βρεί ακόμα τρόπο ή χρόνο για αυτή)
  5. Να βρώ το x πράγμα που μου αξίζει. Είτε είναι κάτι μικροασήμαντο είτε κάτι πολύ σοβαρό. Μάλλον να βρώ το κέντρο μου, την Μάρλα μου και να παραμείνω εκεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s