Metareview: The World Ends With You

Την περίοδο του πάσχα, έκατσα και ασχολήθηκα λίγο παραπάνω με το παίχνιδι για το DS «The world ends with you». Ο τίτλος αν και περίεργος δεν είναι ο original. Στην Ιαπωνία είναι γνωστό ώς «It’s a wonderful world» (copyrighted έξω απο αυτή λόγω του ομόνυμου soothing τραγουδιού).

Περισσότερα, μόλις φτάσει το αεροπλάνο στο Tokyo (ή απλώς πατήστε το More…)

Το storyline του παιχνιδιού έχει ώς εξής. Είσαι ο Neku. Ξυπνάς μια μέρα στην Shibuya, μία απο τις πιό δημοφιλής περιοχές του Tokyo, Japan. Καθώς ψάχνεσαι στο πλήθος, ανακαλύπτεις οτι έχεις μια μυστηριώδη μαύρη pin (οχι δεν λέει Αθήνα 2004), η οποία σου επιτρέπει να «ακούς» τις σκέψεις των άλλων. Ταυτόχρονα λαμβάνεις και ένα μυστηριώδες μήνυμα στο κινητό σου, που σου δίνει κάποιες οδηγίες και ένα χρονόμετρο μετρά αντίστροφα στην παλάμη του χεριού σου. Σύντομα θα μάθεις οτι βρίσκεσαι σε εκείνο το μέρος για ένα συγκεκριμένο λόγο και πρέπει να ζήσεις 7 ημέρες γιατι αλλιώς θα αντιμετωπίσεις την «Διαγραφή». Ποιός κρύβεται πίσω απο αυτό το μυστήριο; Τι είναι οι μυστηριώδεις reapers; Γιατι αποκτάς δυνάμεις μέσω pins; Αυτά είναι λίγα απο τα ερωτήματα που απασχολούν τον παίκτη σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού.
Το gameplay του παιχνιδιού αυτού εκμεταλλεύεται πλήρως το interface που έχει το DS. Χρησιμοποιώντας τον stylus μπορείς να κάνεις ειδικές κινήσεις στις περιόδους των μαχών, που σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια της Squaresoft δεν είναι random, αλλά δεν είναι και αριθμημένες. Υπάρχουν φυσικά οι σεκάνς των «μεγάλων κακών» όμως το παιχνίδι είναι open ανάλογα με την ημέρα και την περιοχή που βρίσκεσαι. Μετα απο λίγο διάστημα ανακαλύπτεις οτι το stylus είναι πολύ βολικό και ταυτόχρονα, όπως και με το zelda: the phantom hourglass πολύ άνετο. Είναι αντίστοιχα μελετημένο όπως και ο controller του PS2 για το Kingdom Hearts. Αυτό είναι απο τα υπέρ του παιχνιδιού και αναμένω το sonic chronicles για να δώ τι είδους μηχανισμό θα κάνουν τα ξεφτέρια στην Bioware.

Συνεχίζοντας στα game mechanics, για να μπορέσεις να επιβιώσεις στο κόσμο της Shibuya πρέπει να αποκτήσεις pins τα οποία είναι κάτι σαν τα materia του Final Fantasy 7. Ανεβαίνουν επίπεδα, δημιουργούν φωτιές, καταιγίδες, ανέμους, σεισμούς, πάγους, hp regeneration και φυσικά μπορούν να γίνουν evolved. Όσο για πανοπλίες, φίλτρα και φυλαχτά, αυτά ξεχάστε τα. Είμαστε στην Shibuya του σήμερα που σημαίνει οτι αυτό που χρειάζεσαι είναι μια γερή δόση καταναλωτισμού. Έτσι οι πανοπλίες εδώ είναι τα διάφορα emotrendy στοιχεία που διακατέχουν τους νέους (κουστούμια απαγορεύονται!), τα φίλτρα αντικαταστήθηκαν με junk food και τα φυλαχτά… ε με περισσότερα accessories. Ήτοι σημαίνει οτι μερικά quests χρειάζονται συγκεκριμένες μάρκες για να εκπληρωθούν ή θα πρέπει (αργότερα, ημιspoiler) να επιβάλλεις αυτές τις μάρκες.

Τα γραφικά, παραπέμπουν σε mangaku comics (ή στο πολύ καλό tv series mighty max, όποιος το θυμάται), που παρεπιπτόντως υπάρχει, σχεδιασμένο απο τον ίδιο καλλιτέχνη του Kingdom Hearts. 2d όμως, μη ξεχνιόμαστε — ένα απο τους λόγους που προτιμώ το DS υπέρ του PSP.

Η μουσική αποτελείται απο J-Pop τραγουδάκια που είναι αρκετά καλά. Υπάρχουν βέβαια και ανάλογα themes όπως το υποβλητικό final boss theme που είχε μέσα και εκκλησιαστικά όργανα και νόμιζα οτι άκουγα «αγγέλους»🙂 Για τους γνώστες, υπάρχει ήδη και το manga και το ost στα γνωστά μέρη😉.

Τέλος, αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η χρήση της πραγματικής urban Ιαπωνίας, κάτι που μια άλλη εταιρία (ονόματα δε λέμε, επαγγέλματα δε θίγουμε), προσπάθησε να κάνει localization σε μια γνωστή σειρά παιχνιδιών με θέμα -οχι γιατρό- με αποτέλεσμα να χάνεις την αίσθηση του χρόνου (το αναπληρώνει το χιούμορ όμως). Επίσης κάτι για τους Fans των Ιαπωνικών θρίλλερ, η όλη ιστορία με την εβδομάδα ανατρέχει στο ringu (οχι δεν είναι spoiler αυτό).

Bonus Εικόνα:

3 thoughts on “Metareview: The World Ends With You

  1. Φαίνεται πολύ προσεγμένο και έχει ακουστεί πολύ ως ένα από τα μεγάλα ατού του DS. Action RPG στα πρότυπα του KH δηλαδή:)

    Εσύ φιρί φιρί το πας να με βάλεις να πάρω DS…:D

  2. Α σου άρεσε τόσο το review μου; Θυμήσου, το τελευταίο ηλεκτρόνιο και ο πολέμαρχος του θεού!
    231—- αστο καλύτερα… θα φάω καμια μήνυση.🙂

  3. Έτσι έτσι, η παλινόστηση των Κενταύρων, με pins και timers στις παλάμες μας.

    Σε μένα η κάμερα! Χαχαχα… αληθώς λέγω σοι, είσαι χειρότερος κι από μαρκετίστας:D

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s