The long post afternoon

Μπαίνω που λέτε στο WordPress ύστερα απο καιρό, και βλέπω spiffy αλλαγές. Νέο interface νέα widgets του κουτιού, φτου φτου μη βασκαθούν.

Προς το παρόν όσο περνά η άνοιξη και η θερμοκρασία ανεβαίνει, με πιάνει ενα seperation anxiety. Είναι που περιμένω και το χαρτί του παραλόγου να έρθει, είναι που όλα τα ψυχολογικά «what ifs» με έπιασαν απο την αρχή του έτους και έχει γίνει ένα μπέρδεμα τεραστείων διαστάσεων. Είναι που κυκλοφορούν οι του αντίθετου φύλου με περισσότερο δέρμα έκθετο και ο μικρός Πανούλης daydreams (και ρίχνει μάτι)…

Μερικές φορές χρειάζεσαι ενα reboot. Να μπείς σε αυτό το δρόμο του αυτοελέγχου βλέποντας οτι όσο και να αισθάνεσαι νέος, μεγαλώνεις, έχεις ακόμα μία ανήσυχια να κουβαλάς μαζί σου και πρέπει να την βάλεις σε μια τάξη. Και μέσα σε όλα, είναι η εποχή που σε πιάνει να θέλεις να γυρίσεις πίσω και να διορθώσεις λάθη, καταστάσεις, να αφήσεις τις δεσμέυσεις και τις ανασφάλειες πίσω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s