Ditikoi Διάλογοι

volt-500-voltemortΗ νέα στήλη του Blog δεν θα μπορούσε να μήν  φιλοξενήσει φυσικά μια ιδιότροπη φυσιογνωμία η οποία τραυματίζει τις ψυχές των παιδιών εδώ και μια δεκαετία.

Βρισκόμαστε στο δωμάτιο 1408 του ξενοδοχείου Dolphin στην Ν.Υ., Περιμένοντας τον λόρδο Βόλντεμορτ να έρθει, προσπάθησα να αλλάξω λίγο την θερμοκρασία του δωματίου. Μάταια όμως, γιατί ο θερμοστάτης είχε χαλάσει. Χτύπησε η πόρτα, και ενώ περίμενα τον τεχνίτη, εμφανίστηκε μπροστά ο Λόρδος. Καθήσαμε στο καθιστικό. Εκείνος, με λευκό δέρμα, χαρακτηριστικά προσώπου φιδίσια και μια φωνή αρκετά κρύα (είναι και σχεδόν Νοέμβρης στην Αμερική), μας είπε σχετικά με την όλη ιστορία που αυτό το καιρό τον απασχολεί, σε σπαστά Ελληνικά.

– Σας έχουν πεί οτι μοιάζετε με κάποιο διάσημο;

– Ναί, όλοι με μπερδεύουν με τον Ραλφ Φαίνς. Προχτές κάποιος μου ζήτησε αυτόγραφο για τον «Άγγλο ασθενη». Καλή ταινία, παίζει και εκείνος απο το Lost.

– Λόρδε, μπορείτε να μας πείτε με δυό λόγια την δικιά σας εκδοχή για το μικρό ζήτημα των μάγων;

– Βεβαίως, κύριε Ditike. Είχα κερδίσει την εκλογική μάχη στο νεοσύστατο συμβούλιο των μάγων, και είχα ακούσει οτι κάποιοι οπαδοί του αντίπαλου κόμματος είχαν αποφασίσει να κάνουν μια ισχυρή αντιπολίτευση. Ετσι αποφάσισα να πάρω δυναμικά το θέμα στα χέρια μου και πήγα εγώ ο ίδιος προσωπικά να δώ τι συμβαίνει.

– Και φτάσαμε στην ημέρα εκείνη…

– Ναι, δυστυχώς οι πολιτικοί αντίπαλοι είχαν άλλη γνώμη για την διακυβέρνηση, και αποφάσισαν με ενα γρήγορο κίνημα να με στείλουν απο εκεί που ήρθα.

– Όμως δεν ήταν αρκετό για εσάς έτσι;

– Φυσικά, γιατί αυτό που ασχολιόμουν εκείνο το καιρό ήταν η διατήρηση της αιώνιας ζωής. Ενα πολύ σοβαρό θέμα, γιατί ο όλος αγώνας γινόταν για να απεξαρτοποίησουμε την κοινωνία απο τις φαρμακευτικές εταιρίες…

– Πείτε μας για αυτό το θέμα.

– Ανακάλυψα οτι με μια γρήγορη συνταγή, που την έμαθα απο ενα σοφό βιβλίο, θα μπορούσα να δημιουργήσω την κατάλληλη προϋπόθεση για να μπορέσω να διατηρηθώ στην ζωή. Φυσικά, όταν τελειώσω με τις δοκιμές θα προσφέρω την συνταγή σε όλους για να μπορέσουν να ζούν και αυτοί αιώνια.

– Με όλα αυτά που λέτε, επιτρέψτε μου να γίνω λίγο αμερόληπτος. Γιατί άκουσα οτι κατα την διάρκεια της εκλογής σας, ήσασταν αρκετά σκληρός.

– Κοιτάξτε. Όταν παρέλαβα την εντολή διακυβέρνησης, απο τον Γκάνταλφ τον Γκρίζο, η χώρα ηταν σε ενα μεγάλο χάλι. Έτσι μίλαγα με τον φίλο μου τον Αττίλα τον Ούννο, ενα πολύ σοφο πολιτικό στην χώρα του, και αποφασίσαμε εκ κοινού να αναμορφώσουμε το κράτος.

– Μα τι έγιναν με όλους αυτούς τους φόνους στην ουσία που ακούγαμε.

– Ε δεν ήταν φόνοι. (Στο σημείο αυτό, έσβησαν τα φώτα, αλλα το λευκό δέρμα του φώτιζε σαν γλόμπος το δωμάτιο)

– Και, τι ήταν δηλαδή;

– Έκτακτα φορολογικά μέτρα. Η οικονομία μας έχει πατώσει. Εχουμε χάσει πολλά γαλεόνια, γιατί τα περισσότερα τα βρήκε ο Σκρούτζ Μακ Ντάκ και τα λούζεται. Δυστυχώς έχει καλύτερους δικηγόρους και δεν μπορούμε να τα πάρουμε πίσω. Είναι και υποστηριζόμενος απο τον Γιωργάκη…

– Τον Παπανδρέου;

– Οχι τον Μπούς. Οπως έλεγα, λοιπόν, έπρεπε να ληφθούν κάποια φορολογικά μέτρα για να πάει η χώρα μπροστά. Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ εκείνη τη στιγμή ήταν ο φόρος του «Ενα χέρι και ενα αρχί*ι».

– Μα αυτό δεν ήταν απάνθρωπο;

– Μα και για αυτό υπήρχε λύση. Ανακαλύψαμε οτι το χέρι και το αρχί*ι, αν το κόψεις απο τους μη μάγους, τότε θα ξαναφυτρώσει. Οπότε και αυτό κάναμε. Φορολογήσαμε τα υψηλά στρώματα, τους λίγους μη μάγους με μια μικρή προσφορά. Και για αυτό μας επικρίναν.

– Δεν θα υπήρχε κάποιος άλλος τρόπος; Καμία φιλοσοφική λίθος π.χ.;

– Αχ μη μου θυμίζεις αυτό το ζήτημα. Πιστεύω ήσασταν μικρός όταν συνέβησε το μεγάλο φιλοσοφικό ζήτημα. Αν θυμάστε απο τότε, όταν ο φιλόσοφος είχε ενα κάρο πέτρες και τις έδινε όλες τζάμπα με την τακτική του πάρτε ένα + ενα δωρεάν, τα πάντα είχαν χρυσώσει με αποτέλεσμα απο την πολλή λάμψη να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι. Έτσι απαγόρευσα να δείχνουν το φώσκολο, και έθαψα όλες τις πέτρες στον όρμο του Γρύφωνα.

– Με αποτέλεσμα να γίνει μια λεία χρυσή επιφάνεια.

– Όμως την χρησιμοποιήσαμε στο Μιλένιουμ πάρτυ και είχε και μεγάλη επιτυχία.

– Τι έχετε να πείτε για τον αντίπαλο σας τον μικρό μάγο;

– Κοίτα να δείς. Καλός είναι δε λέω, όμως πρέπει σιγά σιγά να σταματήσει να διαδίδει τη λασπολογία. Τι θα πεί σκότωσα τους γονείς του; Χρωστούσαν τον ΦΠΑ. Αυτά παθαίνει κανείς όταν προσπαθεί να ζήσει στην Μέση Γή. Οταν δε, δεν έδειξαν διαπιστευτήρια, ε τότε έπρεπε να ληφθούν δραστικά μέτρα. Για παράδειγματισμό και μόνο. Είναι φυσικό οτι θα αποκτούσα κάποιους εχθρούς.

– Ποιόν φοβάστε περισσότερο; Εννοώ τώρα που ο μικρός μάγος έχει σταματήσει αρκετά απο τα κακα σας σχέδια;

– Θα είναι ο κός Γουίσλι, Ρον.

– Πώς και έτσι;

– Μα έχετε δεί την φάτσα του στο καθρέφτη; Σαν να τον βάρεσε ο διάολος με το μπρίκι. Ασε και εκείνο το βούρλο που έχουν μαζί. Σαν να την βάρεσε αστραπή οταν ηταν μικρή. Θα έπρεπε να πάρει μερικά τιπς απο την φίλη μου την Μπελατρίξ.

Βλέποντας το ρολόι πήγε η ώρα τρείς. Ηταν ώρα να φύγουμε, γιατι τα φαντάσματα θέλαν να κοιμηθούν και μάλλον τους ενοχλούσαμε. Αύριο ξημερώνει μια νέα μέρα και ο κος Λόρδος θα πήγαινε στο Χόγκγουαρντς.

Για το «ditikos, the blog!» και την στήλη «Διάλογοι» Ditikos.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s