Γαμώ τα μαντζούνια…

Αυτό που μου την σπάει στον ελεύθερο κόσμο του Internet είναι το πόσο «πουριτανικό» οδεύει να γίνει.

Τελευταίο παράδειγμα, είναι το Safefilter του Flickr που εφαρμόζει σε εικόνες που φαίνεται να έχει πάνω απο ένα % επίπεδο το χρώμα του δέρματος. Αποφαίνουν οι ειδικοί οτι πρόκειται για τσόντα, πορνό η οτιδήποτε άλλο έχει σχέση με το ευγενές άθλημα του σέξ.

Στην μετεξέλιξη του internet απο ένα μέσο επικοινωνίας για στρατιωτικές επιχειρήσεις, σε ένα μέσο εμπορικής εκμετάλλευσης παρατηρούμε πάλι τα δύο άκρα: δύναμη και πλούτος. Υπολογίζοντας, κάπου στην μέση είναι η ελευθερία της έκφρασης. Σε έναν απέραντο αεριτζίδικο κόσμο, αυτό που δεν θα ήθελα ποτέ ειναι να μου στερήσουν την ελευθερία μου. Εδώ παρουσιάζεται και ένα οξύμωρο θέμα, για να έχεις την μία ελευθερία (του internet) σημαίνει οτι θα πρέπει να κοπροσκυλιάζεις συνεχώς εκεί που επίσης σημαίνει οτι χάνεις την υλική ελευθερία του να βγείς έξω να γνωρίσεις κόσμο και να κάνεις σέξ το οποίο στην τελική είναι αυτό που προσπαθείς να κάνεις και μέσα στο internet (ναι καλά, σε πιστέψαμε που λές οτι κοιτάς τα νέα φορολογικά μέτρα του Αλογοσγκούφη) και αποκτάς μια έντονη εξάρτηση της αναζήτησης χρημάτων και χρόνου για να μπορέσεις να το υλοποιήσεις.

Το τελευταίο διάστημα, νομίζεις οτι βρίσκεσαι στην Αμερική των πλούσιων γαιοκτημόνων ή παίρνεις μέρος στον αγώνα των εταριών της ανατολικής ινδίας βρε αδερφέ. Οχι στις γυμνές φωτογραφίες, λογοκρισία σε οτιδήποτε πονηρό, σοκ και δέος μέσα απο τους υπολογιστές. Και απο την άλλη… viral διαφημίσεις. Είναι ειρωνικό, απο την μία να προσπαθείς να καταπολεμήσεις κάτι, που απο την άλλη το προωθείς ώστε να κερδίσεις χρήματα για σένα και για την «προώθηση» του μέσου που χρησιμοποιείς.

Γιατί, αν εμένα το γυμνό δεν μου φαίνεται καλό, άγιο και σωστό, και το καταπολεμήσω, το εξαφανίσω, τότε μετά πρέπει να εξαφανιστούν και οι κοπελίτσες με μπικίνι. Σειρά έχουν μετά οι κοπελίτσες με τα ρούχα κορσέδες που είναι σαν να μην φορούν τίποτα. Ετσι φτάνουμε σε ένα σημείο ηθικού εξαναγκασμού, δηλαδή σε μια απαγόρευση των πληροφοριών και μια χειραγώγηση, «Θα δείς αυτό το βαφτίζουμε άγιο. Το άλλο όμως είναι του διαβόλου».

Ερχεται όμως και η άλλη πλευρά του ζητήματος. Αν δεν πέσει το ζωνάρι, χάνονται λεφτά που στην Ελληνική οικονομία δεν έχουμε πάρει πρέφα (εμείς ακόμα έχουμε ενα φορολογικό σύστημα κώλο που σου παίρνει ενα χέρι και ένα πόδι πρίν πατήσεις στην σύνταξη) ή κάνουμε τις πάπιες. Η διακίνηση πληροφοριών για μάς είναι παιχνίδι χαμένο. Στην Ελληνική πραγματικότητα, αυτό είναι μαιμουδισμός του μάρκετινγκ, απο την μία απειλείς κάποιους «αν διαδοθεί καήκατε», απο την άλλη όμως ως επικοινωνιακό τρύκ το ξέρουν και οι πέτρες. Ομως τα οικονομικά σε παγκόσμιο επίπεδο, μιας που το internet είναι παγκόσμιο και όχι το κουτούκι της γειτονιάς, αλλα στην ουσία και αυτό είναι ενα σύμπλεγμα νησιών, ειναι αρκετά σοβαρό θέμα. Είτε με την διακίνηση πειρατικών προγραμμάτων, μουσικής, κινηματογράφου, είτε με το hacking των τραπεζικών συστημάτων (για μια γερή μπάζα τηλεφωνήστε στο 1-800-Phreakmeout), θεωρείται σοβαρό θέμα. Θέμα που για να χτιστεί μια «κοινωνία» όπως θέλουν να εξελίξουν το internet δεν πρέπει να υφίσταται.

Η πληροφορία ποτέ δεν μένει στάσιμη και στα χέρια των λίγων. Αν η πληροφορία είναι χρεώσιμη, δίνει στο μέρος του συνόλου που νομίζει οτι λειτουργεί για το καλό όλων, ένα κίνητρο παραπάνω για να την διανέμει παντού, με όσο πιο λιγότερο κόστος μπορεί. Φυσικά εκεί οι παράμετροι είναι λιγάκι μπουρδουκλωμένοι μιάς που αυτό καταλήγει στις περικοπές εργασιών (βρίσκουμε την λύση και δεν πληρώνουμε) και σε ένα γενικού συνόλου «δε βαριέσαι, αφού αμα το φτιάξω θα το δώσουν παντού, γιατι να ξοδέψω χρόνο και χρήμα;».

Προσπαθώ να σκεφτώ τον κόσμο πώς θα ήταν αν υπήρχε και παγκόσμια ειρήνη και είχε καταργηθεί το νόμισμα (το χρήμα γενικότερα). Αυτό σημαίνει οτι ο κόσμος μας θα είναι ενωμένος κάτω απο μια θρησκεία/ενα έθνος/μια ιδεολογία. Σημαίνει στασιμότητα σε αρκετούς τομείς και διανομή ίσων αγαθών παντού. Τι θα κάναμε τότε; Θα είχαμε γίνει οκνηροί αφου πάντοτε θα είχαμε το φαγάκι μας, δεν θα είχαμε κάποια αγαθα (μιάς που θα θεωρούνταν απαράδεκτα να υπάρχουν). Για τέχνες; Μονόδρομες και πιθανόν θα ήταν τίποτα απεικονίσεις χορδών με μόνη ερμηνεία «χορδές». Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο. Πιστεύω οτι και το μεγάλο σοβιετικό κράτος δεν θα διαλυόταν αν δεν είχε υποστεί αυτή την αλλοίωση, που στην ουσία είναι ο κορεσμός της ανάγκης του ανθρώπου για ελεύθερη σκέψη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s