Movies of my life

Εγκαινιάζοντας την νέα μου υπηρεσία κατηγορία «Πυραμίδες του blog», σας παρουσίαζω τις 5 ταινίες της ζωής μου. Κοιτώντας την άπειρη συλλογή μου απο ταινίες (σε DVD, βιντεοκασσέτες, divx🙂 και storyboards) μου φαίνεται λίγο δύσκολο να διαλέξω. Πάντοτε είχα αυτό το πρόβλημα, όταν κάποιος με ρώταγε ποιά είναι η αγαπημένη μου ταινία, πόσο άν κάποιος με ρωτήσει να κάνω ένα top 5 ταινιών.

Συνέχεια μετά τα previews για τις ταινίες της εβδομάδας…


Ίσως όμως ήρθε σε μια κατάλληλη μέρα. Κάτι για να ισοσταθμίσει στην τρέλλα που ζώ αυτές τις τελευταίες ημέρες (λόγω απεργιών, πορείων, φόρτου εργασίας και φόρτου διαβάσματος).

Το να λές ποιές ταινίες σου αρέσουν η όχι πάντως είναι μια διαδικασία που δεν γίνεται απο την μία στιγμή στην άλλη. Μερικές φορές συμβαδίζει ανάλογα με την διάθεση σου (θυμάμαι στιγμές που ταινίες όπως το forrest gump ισοσταθμούσε την ψυχική διάθεση μου που ήταν σαν το joe και το ηφαίστειο [πρίν το ηφαίστειο]). Άλλες φορές κάτι ανόητο όπως ένα scary movie ή μια ταινία των monty pythons με έφερνε στα ύψη της διασκέδασης. Ταινίες όπως το «A clockwork orange» ή π.χ. το «π» ή το «rules of attraction» και το «prozac nation» με έφερναν στα πρόθυρα της κατάθλιψης. Τελευταία πάντως κάτι μέσα μου «παίζει» βλέποντας το «v for vendetta» ή το «300» (περισσότερα για αυτό ίσως κάποια άλλη στιγμή).

Βλέποντας μια ταινία, δεν είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να παίρνεις απολύτως στα σοβαρά (βλ. Κιαροστάμι ή τον «μισητό» Τρίερ). Δεν έχουν όλες να πούν κάτι. Μερικές απλώς υπάρχουν. Άλλες πλανιόνται επειδή κάποιος θέλησε να υπάρξουν (κυρίως για κέρδος). Άλλες απέκτησαν μια κατάσταση «cult» εκεί που δεν το περίμεναν. Τέλος άλλες είναι οπτικές φαντασιώσεις — πράγματα και καταστάσεις που ποτέ δεν θα έβλεπες να υλοποιούνται… και όμως υπάρχουν εκεί, γιατι απεικονίσθηκαν απο κάποιους που φαντάστηκαν οτι μπορούν να γίνουν με κάποιο τρόπο.

Ετσι το δικό μου (στιγμιαίο) top 5 είναι:

5. High Fidelity
Ο κόσμος των charts μέσα απο τα μάτια ενός αιώνιου έφηβου που ξυπνά απότομα.
4. The royal tenenbaums / Eulogy
Μερικές φορές η οικογένεια είναι μια αναγκαστική ποινή.
3. Back to the Future (trilogy)
Γιατι μια περιπέτεια μπορεί να είναι διασκεδαστική και να έχει τα πάντα.
2. Akira
H πρώτη μου επαφή με το κόσμο των Anime. Ψυχεδέλεια και χάος για την ανθρώπινη εξέλιξη.
1. The empire strikes back
Η πρώτη μου ταινία που είδα σε ηλικία 7 χρονών και δεν κατάλαβα χριστό. Έπειτα ακολούθησαν πολλές προβολές της πρώτης τριλογίας. Έπειτα ακολούθησαν οι ειδικές εκδόσεις (και ποιός πυροβόλησε πρώτος). Έπειτα η άχρηστη «νέα» τριλογία (σε εικόνες, όμως πλούσια σε γραφικά). Πάντα θα με κάνει να θέλω να γίνω jedi. Πάντα θα βγάζει το geeky boy μέσα μου.

Επ’ ευκαιρίας taggαρω την φίλτατη lida και τον vandim (που σίγουρα θα έχει να πεί πολλά).

Όπως λέει και ένας γνωστός μου — καταναλώστε είκονες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s