Μερικές σκόρπιες σκέψεις…

Αφορμή για την συγγραφή αυτού του κομματιού μου την έδωσε μέν η (μή πιασάρικη είδηση) κάυση ενός βιβλίου της Ιστορίας, μερικά post εδώ και εκεί σχετικά με σχολικά βιβλία, η κατάσταση της δημόσιας παιδίας (Αρθρο 16) και ένα post του Wil Wheaton τη περασμένη εβδομάδα.

Όπως όλοι σας, πέρασα 6 χρόνια στο δημοτικό σχολείο, 3 στο γυμνάσιο, 3 στο λύκειο καθώς και τα xy εξάμηνα στη τριτοβάθμια εκπαίδευση (βάλτε οτιδήποτε θέλετε εδώ). Το φυσιολογικό σύστημα απαιτεί τα 12 (υποχρεωτική εκπαίδευση) πρώτα χρόνια (υποχρεωτική εκπαίδευση) να τα περνάς όπως και νά ναι, έχοντας ώς κατευθύνσεις το τί υποβάλλουν και προβάλλουν οι άλλοι (καθηγητές, γονείς) πάνω σου. Προετοιμάζεσαι για την μεγάλη εβδομάδα (= πανελλήνιες, πανελλαδικές ή όπως αλλιώς το λένε σήμερα το εξεταστικό μέρος της όλης διαδικασίας). Εδώ να σημειώσω οτι πήγα στο (παλαί ποτε) πολυκλαδικό λύκειο και κάπως γλύτωσα το τελευταίο αυτό τμημα — με τίμημα οτι θα έπρεπε να διαβάζω συνεχώς όλο το χρόνο, να χρειάζεται να διατηρώ μια υψηλή βαθμολογία και να έχω ώς «ποινή» τον περιορισμό επιλογής σχολών μόνο στα ΤΕΙ (και σε ενα περιορισμένο βαθμό ακόμα και εκεί).

Αυτό που όμως ποτέ δεν μπόρεσε να με διδάξει το όλο σύστημα των 12 ετών είναι η έρευνα. Το να θέλεις να ψάξεις κάτι, να το βρίσκεις, να το κατανοείς το έμαθα στο τριτοβάθμιο χώρο (όσο έμαθα οτι για να περάσεις τα μαθήματα γρήγορα, και να βρείς δουλειά αραχτού — κάτι που δεν έκανα, πρέπει να ξέρεις πολλά κομματικά μέλη). Αφαιρώ τα 6 πρώτα χρόνια. Εκεί μαθαίνεις να διαβάζεις, να γράφεις και να μιλάς. Πιστεύω οτι το γυμνάσιο και το λύκειο πιά, θα έπρεπε να είναι μέρη που κάποιος πρέπει να αρχίσει να ψάχνει το πώς λειτουργεί ο κόσμος. Αυτό ήταν και το τμήμα που μου άρεσε στο Πολυκλαδικό λύκειο. Είχες επιλογές. Είχες το δικαίωμα να μπορείς να ερευνάς (σταδιακά) και να κάνεις πράγματα που απαιτούσαν να μήν παπαγαλίζεις όπως το απαιτούσαν τα κανονικά λύκεια.

Η κατάσταση των εξετάσεων είναι πλέον απαράδεκτη. Η εισαγωγή στα πανεπιστήμια πρέπει να γίνεται βάσει των κριτηρίων για την εργασία και να καθορίζονται απο τα ίδια τα πανεπιστήμια. Εδώ είναι που ξεσηκώνωνται πολλοί. Όμως πώς θα γίνει; Στις μέρες μας βλέπεις γιατρούς, δικηγόρους και ιδιοκτήτες computer shops σε κάθε γωνιά των επαρχιακών πόλεων. Τα πατροπαράδοτα επαγγέλματα; Μηδαμινά και πολύ κερδοφόρα αλλα κλειστά. Οι αιτήσεις για δημόσιες υπηρεσίες; Άπειρες. Καλά, πάντοτε θα έχεις ανάγκη για γιατρούς και δικηγόρους (για κάθε γιατρό χρειάζεσαι 2 δικηγόρους, για κάθε άνθρωπο τουλάχιστον ένα γιατρό). Γιατί όμως να έχουμε παιδιά επιστήμονες (οτιδήποτε άλλης κατηγορίας εκτός απο δικηγόρο και γιατρό) οι οποίοι τελικά θα καταλήξουν στο δημόσιο;

Η Ελλάδα έχει αρκετούς φυσικούς πόρους για να κάνει αρκετά πράγματα. Φυσικά τα γνωστά (συμφωνίες απο το 1821, δάνεια, ξένοι παράγοντες) περιορίζουν αρκετά το ρόλο της. Εδώ θα ακουστώ σαν κάποια εκπομπή της τηλεόρασης, αλλά έχουμε αρκετά μυαλά ώστε να αξιοποιήσουμε και το άνεργο δυναμικό — και με τόσους γιατρούς (αρκεί να μην τους στείλουμε για διαγωνίσματα) μπορούμε να αποκτήσουμε μια καλή κοινωνική πολιτική. Το πρόβλημα είναι οτι όλα κινούνται βάσει του κέρδους. Ο νεοέλληνας ψάχνει το κέρδος πιό στυγνά και απο Εβραίο.

Το κέρδος μπορεί να επιτυγχανθεί πάντως και με τους λιγοστούς πόρους που διαθέτει η Ελλάδα. Εφόσον έχει δημιουργήσει τοσους γιατρούς, ας δημιουργήσει θέσεις εργασίας σχετικά με το χώρο της υγείας (έρευνα, παροχή υγείας σε άλλες χώρες). Ε όλο ενα και κάπου θα χρειαστεί η δημιουργία μονάδων τεχνικής υποστήριξης (μηχανικοί, τεχνολόγοι, προγραμματιστές), χημικής παραγωγής (χημικοί, φυσικοί) — και εκεί είναι κατα την γνώμη μου το που πρέπει να στοχεύσει μια χώρα, εφόσον δεν αξιοποιεί το φυσικό πλούτο της…

One thought on “Μερικές σκόρπιες σκέψεις…

  1. καλογραμμένο κείμενο με αυτονόητα ερωτήματα που θέτει μια ελληνική πραγματικότητα που δεν αλλάζει εύκολα, ή αλλάζει πολύ αργά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s