Φτάνεις σε αυτή τη στιγμή της ζωής σου που αντανακλάς όλες σου τις επιλογές, όλα σου τα πιστεύω, όλα σου τα είναι μέσα σου. Μετά απο ατελείωτες συζητήσεις, ατελείωτες βραδυές ξάγρυπνος, αισθάνοντας το κενό που άφησε πίσω της για να έρθει ίσως η μέρα που θα την ξαναδείς…
Ιουν 22, 2008 at 2:21 μμ
<3 <3 η μία εκ των ιδιαιτέρως αγαπημένων μου ταινιών!
<3
Ιουν 22, 2008 at 8:26 μμ
Εννοείται! Όλες οι ταινίες του Anderson είναι αγαπημένες, το “ταξίδι στο Darjeeling” κέρδισε την δεύτερη θέση (απο το Zissou μέχρι προσφάτως), αλλά οι Royal Tenenbaums είναι ακόμα το νο.1 (Ανατριχιάζω πάντα μέχρι το τέλος).
Ιουλ 2, 2008 at 5:46 μμ
Πέμπτη 03/07/2008 – 22:00 – ΝΕΤ
…Από τα πιο σουρεαλιστικά που έχω δει στο σινεμά και ταυτόχρονα από τα πιο γοητευτικά. Το σκορποχώρι μιας τυπικής αμερικανικής οικογένειας, σε στυλ ενός ψυχρού αλλά τρυφερού παραλογισμού. Ό,τι καλύτερο έχει γυρίσει μέχρι τώρα ο Γουές Άντερσον. Μόνο για απαιτητικά “παιδιά” με υψηλό χιούμορ και με καλπάζουσα φαντασία, μακριά από τα απτά και καθημερινά!…
Έγραψε ο Δημήτρης Δανίκας στο Ntv της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ
Ιουλ 8, 2008 at 3:36 μμ
Ο Δανίκας είς τους Δαναούς (ΧΑ!). Το ξαναείδα την προηγούμενη εβδομάδα (έπιασαν τόπο τα λεφτά της ΔΕΗ για την ΕΡΤ), και πρέπει να πώ οτι η καλύτερη βερσιον είναι πάντα αυτή στην μεγάλη (κινηματογραφική) οθόνη. Μια μικρή οθόνη 15 ιντσών δεν μπορεί να πιάσει το δράμα, ούτε κάν το διάλογο άνευ όρων μεταξύ Glover και Hackman.